चित्र-धून

 

पाय नाही पंख..

पाय नाही पंख दिलेस दयाळा

देठात कशाला गुंतविले..?

भय नाही त्याना..

भय नाही त्यांना अनंत काळाचे

फुलणे क्षणाचे पुरे आहे..!

अद्वैताचा बंध..

अद्वैताचा बंध तोडूनिया आल्या

द्वैताच्या पाकळ्या धरेवर..!

क्षणाची रांगोळी..

क्षणाची रांगोळी क्षणाच्या अंगणी

क्षणाची गृहिणी रेखतसे..!

शेंडा न बुडखा..

शेंडा न बुडखा अशा आठवणी

तुटलेली लेणी काळजात..!

अंतर्बाह्य आता..

अंतर्बाह्य आता फुलली अबोली

वादळे निमाली राईतली..!

किती पावलांचे ठसे सोबतीला..

किती पावलांचे ठसे सोबतीला

किती धूळ उडवीत गेले पुढे

किती काळ गेला कळेना, परंतू

असावे तळाशी कळे एवढे..!

कोण फांदीवर..

कोण फांदीवर पहूडले शांत

अंगाई बुंध्यात गाते कोण?

दोन पक्षी नभी..

दोन पक्षी नभी एक खेळतोय

दुजा पाहतोय वरतून..!

मांडली कोणी कुणाची..

मांडली कोणी कुणाची

ही स्वयंभू कुंडली

रिक्त आहे पूर्ण चौकट

मुक्त ती ग्रहमंडळी..!

ध्वस्त वास्तव भोवती पण

ध्वस्त वास्तव भोवती पण

जीवनेच्छा प्रकटली

खिन्नशा बुंध्यामधूनी

सांत्वना डोकावली..!

कोसळतानाही..

कोसळतानाही उंच केली मान

अस्तित्वाचे भान नृत्य झाले..!

निराकार स्वये..

निराकार स्वये आले आकारास

सृजनाचा रास खेळावया..!

सरला उपसा..

सरला उपसा उरली तहान

भुईचेही प्राण कासावीस..!

पाणी मागायला मुळे वर आली

दिठी आर्त झाली पाण्याविना..!

भूईतून वर..

भूईतून वर येताच बहर

अतर्क्य आहेर सृजनाचा..!

गाली चंद्र-तीळ..

गाली चंद्र-तीळ गळा पाचू हार

काटेरी नकार डोळ्यांमध्ये..!

एकांताची घळ..

एकांताची घळ गवसली पण

असण्याचे भान टक्क जागे..!

एका बिंदूला..

एका बिंदूला हे घडले दर्शन

स्वयंभू नर्तन अवकाशी..!

ज्योतींचे झुंबर..

ज्योतींचे झुंबर बसले जागत

सुगंधी सोबत अंधाराला..!